Yahyâ b. Süleymân bize rivayet etti.
İbn Vehb bana rivayet etti.
Hayve bana haber verdi.
Ebû Akîl (Zühre b. Ma‘bed) bana rivayet etti; o, dedesi Abdullah b. Hişâm’ı şöyle derken işitti:
Biz Peygamber’le beraberdik; Peygamber, Ömer b. el-Hattâb’ın elini tutuyordu. Ömer dedi ki:
“Ey Allah’ın Resûlü! Sen, nefsim dışında her şeyden bana daha sevimlisin.”
Peygamber şöyle buyurdu:
“Hayır! Canımı elinde tutana yemin olsun ki, ben sana nefsinden daha sevimli olmadıkça (bu tamam olmaz).”
Ömer dedi ki:
“Şimdi, Allah’a yemin olsun, sen bana nefsimden de daha sevimlisin.”
Peygamber şöyle buyurdu:
“Şimdi oldu, ey Ömer.”