İmrân b. Meysere bize rivayet etti.
İbn Fudayl bize rivayet etti.
Husayn (bize rivayet etti).
(İmrân b. Meysere rivayet etti.)
Ayrıca Useyd b. Zeyd bana rivayet etti.
Huşeym bize rivayet etti.
Husayn dedi ki: Saîd b. Cübeyr’in yanındaydım. Saîd şöyle dedi: İbn Abbâs bana rivayet etti. İbn Abbâs dedi ki: Peygamber şöyle buyurdu:
“Ümmetler bana gösterildi. Bir peygamber geçiyor, yanında bir ümmet var; bir peygamber geçiyor, yanında birkaç kişi var; bir peygamber geçiyor, yanında on kişi var; bir peygamber geçiyor, yanında beş kişi var; bir peygamber de tek başına geçiyor. Ben baktım; bir de büyük bir kalabalık (karaltı) var. Dedim ki: ‘Ey Cebrâil, bunlar benim ümmetim mi?’ Dedi ki: ‘Hayır; fakat ufka bak.’ Ben baktım; bir de büyük bir kalabalık (karaltı) var. Dedi ki: ‘İşte bunlar senin ümmetindir. Şu (önde olan) yetmiş bin kişi de onların önündedir; onlara ne hesap vardır ne azap.’ Dedim ki: ‘Niçin?’ Dedi ki: ‘Onlar dağlama yaptırmazlar, rukye istemezler, uğursuzluk saymazlar; Rablerine tevekkül ederler.’”
Bunun üzerine Ukkaşe b. Mihsan kalkıp Peygamber’e geldi ve “Allah’a dua et de beni onlardan kılsın” dedi. Peygamber “Allah’ım, onu onlardan kıl” dedi.
Sonra başka bir adam kalktı ve “Allah’a dua et de beni de onlardan kılsın” dedi. Peygamber “Bu konuda seni Ukkaşe geçti” dedi.