İshak bize rivayet etti; Hâlid bize rivayet etti.
(İkinci bir isnadla:) Abdullah b. Muhammed bana rivayet etti; Amr b. Avn rivayet etti; Hâlid rivayet etti; Hâlid’den; o da Ebû Kılâbe’den rivayet etti. Ebû Kılâbe dedi ki:
Ebû’l-Melîh bana haber verdi. Ebû’l-Melîh dedi ki:
Baban Zeyd ile birlikte Abdullah b. Amr’ın yanına girdim. O bize şunu anlattı:
Peygambere benim orucumdan söz edilmişti. Peygamber yanıma geldi. Ona lifle doldurulmuş deriden bir yastık koydum. O yere oturdu; yastık benimle onun arasında kaldı. Bana:
“Her aydan üç gün (oruç) sana yetmez mi?” dedi.
“Ey Allah’ın elçisi (daha fazlasını istiyorum).” dedim.
“Beş (gün).” dedi.
“Ey Allah’ın elçisi.” dedim.
“Yedi.” dedi.
“Ey Allah’ın elçisi.” dedim.
“Dokuz.” dedi.
“Ey Allah’ın elçisi.” dedim.
“On bir.” dedi.
“Ey Allah’ın elçisi.” dedim.
Bunun üzerine şöyle dedi:
“Davud’un orucundan daha fazlası yoktur: yılın yarısı. Bir gün oruç tutup bir gün tutmamak.”