Yahyâ b. Bukeyr bana rivayet etti. Leys bize rivayet etti; Ukayl’den; İbn Şihâb’dan. İbn Şihâb dedi ki: Urve bana haber verdi; Urve, Âişe’ye “Eğer yetimler hakkında adaletli davranamamaktan korkarsanız…” Nisa 3: ayeti hakkında sormuş:
Âişe dedi ki: “Ey kız kardeşimin oğlu! Bu yetim kız, velisinin yanında olur. Veli onun güzelliğine ve malına heves eder ve onun mehrini eksiltmek ister. Bu yüzden, ancak mehirlerini tam vererek adaletli davranmaları şartıyla onlarla evlenmeleri yasaklandı; onlardan başka kadınlarla evlenmeleri emredildi.”
Âişe dedi ki: “Bundan sonra insanlar Allah’ın elçisine sordular; bunun üzerine Allah, ‘Sana kadınlar hakkında fetva soruyorlar…’ ayetini, ‘…onlarla evlenmek istiyorsunuz’ ifadesine kadar indirdi.”
Âişe dedi ki: “Allah, onlara şunu bildirdi: Yetim kız güzel ve mal sahibi olunca onunla evlenmeye ve nesebine (itibarına) istek duyarlar ama mehrini tam vermek istemezler; malı ve güzelliği az olup tercih edilmeyince ise onu bırakır, başka kadınları alırlar. İşte onu istemediklerinde nasıl bırakıyorlarsa, istedikleri zaman da ancak ona adaletle davranıp, mehir hakkını tam ve eksiksiz vererek onunla evlenebilirler.”