Mûsâ bize rivayet etti; İbrahim bize rivayet etti; İbn Şihâb bize rivayet etti. (İbn Şihâb) dedi ki: Enes b. Mâlik ona haber verdi:
Huzeyfe b. Yemân, Osman’ın yanına geldi. O sırada Iraklılarla birlikte Şamlılarla Ermeniye ve Azerbaycan’ın fethinde savaşlara katılıyordu. Onların kıraat (okuyuş) farklılıkları Huzeyfe’yi korkuttu.
Huzeyfe, Osman’a dedi ki:
“Ey müminlerin emiri! Yahudiler ve Hristiyanların kitap konusunda ayrılığa düşmesi gibi bu ümmet kitap konusunda ayrılığa düşmeden önce yetiş!”
Bunun üzerine Osman, Hafsa’ya haber gönderdi:
“Sahifeleri bize gönder; onları mushaflara çoğaltacağız, sonra sana geri vereceğiz.”
Hafsa onları Osman’a gönderdi.
Osman, Zeyd b. Sâbit’e, Abdullah b. Zübeyr’e, Saîd b. Âs’a ve Abdurrahman b. Hâris b. Hişâm’a emretti; onlar da onları mushaflara çoğalttılar.
Osman, Kureyşli üç kişiye şöyle dedi:
“Siz Zeyd b. Sâbit ile Kur’an’ın herhangi bir yerinde ihtilafa düşerseniz, onu Kureyş lehçesiyle yazın; çünkü o onların diliyle indi.”
Böyle yaptılar. Sahifeleri mushaflara çoğaltmayı bitirince Osman sahifeleri Hafsa’ya geri verdi.
Sonra çoğalttıkları mushaflardan her bölgeye bir mushaf gönderdi. Bunun dışındaki Kur’an parçalarının (ayetlerin) bulunduğu her sahifeyi ya da mushafı yakmayı emretti.