İmrân b. Meysere bana rivayet etti; Muhammed b. Fudayl bize rivayet etti; Husayn’den; Âmir’den; Nu‘mân b. Beşîr’den:
Nu‘mân b. Beşîr dedi ki:
“Abdullah b. Revâha bayıldı. Kız kardeşi Amra ağlamaya başladı: ‘Ah dağım!’ diye ve şöyle şöyle diyerek onun üstünlüklerini saydı.
Kendine gelince (Abdullah b. Revâha) şöyle dedi:
‘Ne söyledinse, bana “sen gerçekten böylesin” denildi.’”