Müsedded bize rivayet etti; Abdülvâris bize rivayet etti. İshak b. Mansûr da bize rivayet etti; Abdüssamed bize haber verdi; dedi ki: Babamı şöyle anlatırken işittim: Ebû’t-Teyyâh Yezîd b. Humeyd ed-Dubaî bize rivayet etti; dedi ki: Enes b. Mâlik bana anlattı; Enes dedi ki:
“Allah’ın elçisi Medine’ye geldiğinde Medine’nin yukarı tarafında, Benî Amr b. Avf denilen bir mahallede konakladı ve onların yanında on dört gece kaldı. Sonra Benî Neccâr’ın ileri gelenlerine haber gönderdi; onlar kılıçlarını kuşanmış olarak geldiler.
Sanki Allah’ın elçisini bineğinin üzerinde görüyor gibiyim; Ebû Bekir de arkasında (binekte) idi. Benî Neccâr’ın ileri gelenleri çevresindeydi; nihayet Ebû Eyyûb’un avlusuna indi.
Namaz vakti nerede yetişirse orada namaz kılardı; koyun ağıllarında da namaz kılardı. Sonra mescidin yapılmasını emretti. Benî Neccâr’ın ileri gelenlerine tekrar haber gönderdi; geldiler.
Allah’ın elçisi şöyle dedi: ‘Ey Benî Neccâr! Şu bahçenizi bana bedeli karşılığında satın (fiyatını belirleyin).’
Onlar da: ‘Hayır! Vallahi bedelini yalnızca Allah’tan isteriz (biz bunun karşılığını sizden istemeyiz)’ dediler.
(Enes) dedi ki: O yerde size söylediğim şeyler vardı: Orada müşriklerin kabirleri vardı, harap yerler vardı, hurma ağaçları vardı. Allah’ın elçisi müşriklerin kabirlerinin kazılmasını emretti ve kazıldı; harabelerin düzeltilmesini emretti ve düzeltildi; hurmaların kesilmesini emretti ve kesildi.
Hurmaları mescidin kıble tarafına sıra sıra dizdiler; iki yan duvarının dayanaklarını da taş yaptılar.
Taşları taşıyorlardı; şiirli sözler (recez) söyleyerek çalışıyorlardı. Allah’ın elçisi de onlarla birlikteydi; onlar şöyle diyorlardı: ‘Allah’ım! Ahiret hayrından başka hayır yoktur; ensara ve muhacirlere yardım et!’”