Ahmed b. Osman bize rivayet etti; Şurayh b. Mesleme bize rivayet etti; İbrahim b. Yusuf, babasından, Ebû İshak’tan; o dedi ki: Berâ’yı anlatırken işittim; şöyle dedi:
“Ebû Bekir, Âzib’den bir semer (eyer) satın aldı; ben de onu onunla birlikte taşıdım. Âzib, Allah’ın elçisinin yolculuğunu sordu. (Berâ) dedi ki: ‘Bize gözetleme konulmuştu; gece çıktık. Gecemizi ve gündüzümüzü hızlıca katettik; öğle sıcağı bastırınca bir kaya belirdi. İçinde gölge bulunan bir kayaydı; ona geldik. Yanımda bulunan bir postu Allah’ın elçisi için serdim. Peygamber onun üzerine uzandı. Ben de çevresini (güvenlik için) araştırıp dolaştım.
Bir de baktım ki küçük bir sürüyle bir çoban geliyor; o da kayadan bizim aradığımız gibi bir gölge istiyor. Ona: “Ey delikanlı, kime aitsin?” dedim. “Falancaya” dedi. Ona: “Süründe süt var mı?” dedim. “Evet” dedi. “Sağabilir misin?” dedim. “Evet” dedi.
Sürüsünden bir koyun aldı. Ona: “Memeyi silk” dedim. O da bir miktar süt sağdı. Yanımda içinde su bulunan, ağzında bir bez olan bir kap vardı; onu Allah’ın elçisi için hazırlamıştım. Sütün üzerine suyu döktüm; alt tarafı soğuyuncaya kadar (serinlettim). Sonra sütü Peygamber’e getirdim ve: “İç, ey Allah’ın elçisi” dedim. Allah’ın elçisi içti; ben memnun oluncaya kadar (içti).
Sonra yola koyulduk; takipçiler de peşimizdeydi.”