Müseddes bize rivayet etti; Yahyâ bize rivayet etti; A‘meş’ten; o dedi ki: Şakîk b. Seleme’yi işittim; dedi ki: Habbâb bize anlattı; dedi ki:
“Biz Allah’ın elçisiyle birlikte, Allah’ın rızasını isteyerek hicret ettik; ecrimiz Allah’a vacip oldu. Bizden kimileri geçti (vefat etti), ecrinden hiçbir şey yemedi (dünyada bir pay almadı). Onlardan biri Mus‘ab b. Umeyr’di; Uhud günü öldürüldü. Onu kefenleyecek bir şey bulamadık; ancak bir nemire (çizgili bir kumaş) vardı.
Onun başını onunla örttüğümüzde ayakları açığa çıkıyordu; ayaklarını örttüğümüzde başı açığa çıkıyordu. Allah’ın elçisi bize, başını onunla örtmemizi ve ayaklarının üzerine izhir (bir tür ot) koymamızı emretti.
Bizden kimileri de meyvesi olgunlaştı; o da onu (dünyada) topluyordu.”