Abdân bize rivayet etti; Abdullah bize haber verdi; Ömer b. Saîd’den; İbn Ebî Mülâyke’den: İbn Ebî Mülâyke, İbn Abbâs’ı şöyle derken işitti:
Ömer sedirin üzerine kondu; kaldırılmadan önce insanlar etrafını sardılar; dua ediyor ve namaz kılıyorlardı; ben de içlerindeydim. Derken bir adam omzumu tuttu; bir de baktım Ali’ymiş. Ömer için rahmet diledi ve dedi ki:
“Allah’a, senden sonra Allah’a senin amelin gibi bir amelle kavuşmayı daha çok isteyeceğim hiç kimse bırakmadın. Vallahi ben Allah’ın seni iki arkadaşınla birlikte kılacağını sanıyordum. Çünkü Peygamber’i sıkça şöyle derken işitirdim: ‘Ben, Ebû Bekir ve Ömer gittik.’ ‘Ben, Ebû Bekir ve Ömer girdik.’ ‘Ben, Ebû Bekir ve Ömer çıktık.’”