Ali b. Abdullah bize rivayet etti; Yakub b. İbrahim bize rivayet etti; babam bize rivayet etti; Salih’ten; İbn Şihab’dan. İbn Şihab dedi ki: Abdülhamid b. Abdurrahman b. Zeyd bana haber verdi; Muhammed b. Sa‘d b. Ebî Vakkas ona haber vermiş; babası Sa‘d b. Ebî Vakkas şöyle demiş:
Ömer, Peygamber’in yanına girmek için izin istedi. Peygamber’in yanında Kureyş’ten bazı kadınlar vardı; onunla konuşuyor, çok şey istiyor ve seslerini yükseltiyorlardı. Ömer izin isteyince hemen perdeye koşup saklandılar. Peygamber ona izin verdi; Peygamber gülüyordu. Ömer: “Allah dişini güldürsün, ya Resulallah” dedi.
Peygamber:
“Yanımdaki şu kadınlara şaştım; sesini duyunca hemen perdeye koştular” dedi.
Ömer: “Ya Resulallah, senden daha çok çekinmeleri gerekirdi” dedi. Sonra kadınlara: “Kendilerine düşman olanlar! Benden korkuyorsunuz da Allah’ın Resulü’nden korkmuyor musunuz?” dedi.
Onlar: “Evet; çünkü sen Allah’ın Resulü’nden daha sert ve daha katısın” dediler.
Peygamber şöyle dedi:
“Nefsim elinde olana yemin ederim ki, şeytan seni bir yolda yürürken görse mutlaka senin yolundan başka bir yola sapar.”