Abdullah b. Mesleme bize rivayet etti: Mâlik bize rivayet etti: Zeyd b. Eslem’den; o da Ebû Sâlih es-Semmân’dan; o da Ebû Hureyre’den:
Resulullah şöyle buyurdu:
“At üç kişi içindir:
• Bir kişi için sevaptır,
• bir kişi için örtüdür (geçim/korunma sebebidir),
• bir kişi için de günahtır.
Sevap olan: Atı Allah yolunda bağlayan kimsedir. Onu bir çayırda veya bahçede uzunca otlatır; onun ipinin eriştiği yerde otladığı her şey ona sevap olur. İpini koparıp bir-iki tepe aşsa bile, onun pisliği ve ayak izleri ona sevap olur. Bir ırmaktan geçip içse, sahibi ona su içirmeyi amaçlamamış olsa bile bu da ona sevap olur.
Bir başka kimse, onu övünmek, gösteriş yapmak ve İslam ehline karşı düşmanlık/gösteriş için bağlarsa, o onun için günahtır.”
Peygamber’e merkepler hakkında soruldu; şöyle dedi:
“Onlar hakkında bana şu kapsamlı ve tekil ayetten başka bir şey indirilmedi:
‘Kim zerre ağırlığınca hayır yaparsa onu görür; kim zerre ağırlığınca şer yaparsa onu görür.’”