İsmail b. Ebî Üveys bize rivayet etti. (O) dedi ki: Kardeşim bana Süleyman’dan; o da Yahyâ b. Saîd’den; o da Ebü’r-Ricâl Muhammed b. Abdurrahman’dan rivayet etti: Annesi Amre bint Abdurrahman şöyle dedi: Âişe’yi şöyle derken işittim:
Resulullah kapının yanında iki kişinin yüksek sesli tartışmasını işitti. Birinin ötekinden bir şey emanet/ödünç istediği ve bir işte ondan kolaylık talep ettiği, ötekinin de “Vallahi yapmayacağım.” dediği anlaşılıyordu.
Resulullah onların yanına çıktı ve şöyle buyurdu: “Allah adına iyilik yapmayacağına yemin eden kişi nerede?”
Adam “Benim, ey Allah’ın Elçisi.” dedi; ve (iyilik olarak) hangisi daha hoşuna giderse (onu yapacağını söyledi).