Muhammed b. Abdullah b. Havşeb bize rivayet etti. Abdülvehhâb bize rivayet etti. Yahyâ b. Saîd bize rivayet etti. Dedi ki: Amre bana haber verdi. Dedi ki: Âişe’yi şöyle derken işittim:
Zeyd b. Hârise ile Ca‘fer ve Abdullah b. Revâha’nın öldürüldüğü haberi gelince Peygamber oturdu; üzerinde üzüntü belirtisi vardı. Ben kapının aralığından bakıyordum. Bir adam geldi ve: “Ey Allah’ın elçisi, Ca‘fer’in kadınları…” dedi ve onların ağlamasından söz etti. Peygamber ona onları yasaklamasını emretti. Adam gitti, sonra geldi ve: “Onları yasakladım” dedi; fakat onun sözünü dinlemediklerini de söyledi. Peygamber ikinci kez ona onları yasaklamasını emretti. Adam gitti, sonra geldi ve: “Vallahi beni (yahut bizi) yendiler” dedi — Muhammed b. Havşeb’ten şüphe vardır.
(Âişe) Peygamberin şöyle dediğini aktardı: “Öyleyse ağızlarına toprak at!”
Ben de dedim ki: “Allah burnunu sürtsün! Vallahi sen bunu yapacak değilsin; bir de Peygamberi zahmetten kurtarmadın.”