Buhari 1044

Bize Abdullah b. Mesleme, Mâlik’ten, o da Hişâm b. Urve’den, o da babasından, o da Âişe’den rivayet etti. (Âişe) dedi ki:
Resulullah zamanında güneş tutuldu. Resulullah insanlara namaz kıldırdı; ayağa kalktı ve kıyamı uzattı. Sonra rükû etti ve rükûyu uzattı. Sonra (tekrar) ayağa kalktı ve kıyamı uzattı; ancak bu, ilk kıyamdan daha kısaydı. Sonra rükû etti ve rükûyu uzattı; fakat bu da ilk rükûdan daha kısaydı. Sonra secde etti ve secdeyi uzattı.
Sonra ikinci rekâtta da birincide yaptığının benzerini yaptı. Sonra güneş açılmış haldeyken namazı bitirdi ve insanlara hutbe okudu; Allah’a hamd etti, O’nu övdü; sonra dedi ki:
“Güneş ve ay, Allah’ın ayetlerinden iki ayettir; hiç kimsenin ölümü için de hayatı için de tutulmazlar. Bunu gördüğünüz zaman Allah’a dua edin, tekbir getirin, namaz kılın ve sadaka verin.”
Sonra dedi ki:
“Ey Muhammed ümmeti! Allah’a yemin olsun ki, kulu zina ettiğinde ya da cariyesi zina ettiğinde Allah’tan daha kıskanç kimse yoktur. Ey Muhammed ümmeti! Allah’a yemin olsun ki, benim bildiğimi bilseydiniz az güler, çok ağlardınız.”