Bize Abdullah b. Yusuf rivayet etti. Dedi ki: Bize Mâlik, İbn Şihâb’dan, Enes b. Mâlik’ten rivayet etti ki:
Resûlullah bir ata bindi, üzerinden düşürüldü; sağ yanı sıyrılıp yaralandı. Namazlardan birini oturarak kıldı; biz de arkasında oturarak kıldık. Namazı bitirince şöyle dedi:
“İmam ancak kendisine uyulsun diye konulmuştur. Ayakta namaz kılarsa siz de ayakta kılın. Rükû edince rükû edin; kalkınca kalkın. ‘Semiallahu limen hamideh’ dediğinde ‘Rabbena ve lekel-hamd’ deyin. Ayakta namaz kılarsa ayakta kılın; oturarak namaz kılarsa hepiniz oturarak kılın.”
Ebû Abdullah dedi ki: Humeydî şöyle dedi: Onun “Oturarak namaz kılarsa oturarak kılın” sözü, eski hastalığındadır. Sonra bundan sonra Nebi oturarak namaz kıldı; insanlar arkasında ayakta (kıldılar); onlara oturmalarını emretmedi. Nebi’nin fiilinden en son olan, en son olana göre hüküm alınır.