Bize Abdülaziz b. Abdullah rivayet etti; dedi ki: Bana İbrâhim, İbn Şihâb’dan, o Sâlim b. Abdullah’tan, o da babası Abdullah b. Ömer’den rivayet etti. Abdullah b. Ömer, Resûlullah’ı şöyle buyururken işittiğini haber verdi:
Sizden önce gelip geçmiş ümmetlere nispetle sizin dünyada kalış süreniz, ikindi namazından güneşin batışına kadar olan süre gibidir. Tevrat ehline Tevrat verildi; onlar günün yarısına kadar onunla amel ettiler, sonra güçleri yetmeyip aciz kaldılar ve kendilerine kişi başına birer kırat ücret verildi. Ardından İncil ehline İncil verildi; onlar ikindi namazı vaktine kadar onunla amel ettiler, sonra güçleri yetmeyip aciz kaldılar ve kendilerine kişi başına birer kırat ücret verildi. Sonra bize Kur’an verildi; biz de güneş batıncaya kadar onunla amel ettik ve bize kişi başına ikişer kırat ücret verildi. Bunun üzerine iki kitap ehli: Ey Rabbimiz, bunlara ikişer kırat verdin, bize ise birer kırat verdin; hâlbuki biz onlardan daha çok amel ettik, dediler. Allah: Ben sizin ücretinizden herhangi bir şeyi eksilterek size haksızlık ettim mi? buyurdu. Onlar: Hayır, dediler. Bunun üzerine Allah: Bu benim lütfumdur, onu dilediğime veririm, buyurdu.