Bize Ebû Nuaym rivayet etti.
Dedi ki: Bize Şeybân, Yahyâ’dan, Ebû Seleme’den, Ebû Hüreyre’den rivayet etti. (Ebû Hüreyre) dedi ki: Resûlullah şöyle dedi:

“Sizden biri, güneş batmadan önce ikindi namazından bir secdeye yetişirse namazını tamamlasın. Sizden biri, güneş doğmadan önce sabah namazından bir secdeye yetişirse namazını tamamlasın.”

Bize Abdülaziz b. Abdullah rivayet etti.
Dedi ki: Bana İbrahim, İbn Şihâb’dan, Sâlim b. Abdullah’tan, onun babasından rivayet etti; (babası) ona haber verdi ki Resûlullah’ı şöyle derken işitmiş:

“Sizden önce geçmiş ümmetler içindeki kalışınız, ikindi namazından güneşin batışına kadar olan süre gibidir. Tevrat ehline Tevrat verildi; çalıştılar; gün ortası olunca âciz kaldılar; onlara birer kırat verildi. Sonra İncil ehline İncil verildi; ikindi namazına kadar çalıştılar; sonra âciz kaldılar; onlara birer kırat verildi. Sonra bize Kur’an verildi; güneş batıncaya kadar çalıştık; bize ikişer kırat verildi. İki kitabın ehli dedi ki: ‘Rabbimiz! Bunlara ikişer kırat verdin, bize birer kırat verdin; oysa biz daha çok çalıştık.’ Allah (azze ve celle) dedi ki: ‘Sizin ücretinizden size bir şeyde zulmettim mi?’ Dediler ki: ‘Hayır.’ Dedi ki: ‘Öyleyse bu benim fazlımdır; onu dilediğime veririm.’”

Bize Ebû Küreyb rivayet etti.
Dedi ki: Bize Ebû Üsâme, Bürey d’den, Ebû Bürde’den, Ebû Mûsâ’dan, Nebî’den rivayet etti:

“Müslümanların, Yahudilerin ve Hristiyanların misali, bir adamın bir topluluğu geceye kadar kendisi için bir işte çalıştırmak üzere ücretle tutmasına benzer. Onlar günün yarısına kadar çalıştılar ve dediler ki: ‘Ücretine ihtiyacımız yok.’ O da başkalarını tuttu ve dedi ki: ‘Gününüzün kalanını tamamlayın; size şart koştuğum (ücret) vardır.’ Onlar ikindi namazı vakti olunca dediler ki: ‘Yaptığımız iş senin olsun.’ O da bir topluluk daha tuttu; onlar günün kalanını güneş batıncaya kadar çalıştılar ve iki grubun ücretini de (tam olarak) tamamladılar.”