Bize Ebû Nu‘aym rivayet etti.
Dedi ki: Bize Abdülazîz b. Ebî Seleme, Abdurrahman b. Kâsım’dan, o da Kâsım b. Muhammed’den, o da Âişe’den rivayet etti.
Âişe dedi ki:
Biz Nebî ile birlikte yola çıktık; hacdan başka bir şey anmıyorduk. Serif’e geldiğimizde hayız oldum. Nebî yanıma girdi; ben ağlıyordum. Dedi ki:
“Niçin ağlıyorsun?”
Dedim ki: “Vallahi keşke bu yıl hac yapmasaydım.”
Dedi ki:
“Hayız mı oldun?”
Dedim ki: “Evet.”
Dedi ki:
“Bu, Allah’ın Âdem’in kızları üzerine yazdığı bir şeydir. Hacının yaptığını yap; yalnız, temizleninceye kadar Beyt’i tavaf etme.”