Bize Osman b. Ebî Şeybe rivayet etti.
Dedi ki: Bize Cerîr, Mansûr’dan, o da Ebû Vâil’den, o da Huzeyfe’den rivayet etti.
Huzeyfe dedi ki:
Ben ve nebî yürüyorduk. Bir duvarın arkasında bir topluluğun çöplüğüne geldi. Sizden birinizin durduğu gibi durdu ve bevletti. Ben ondan uzaklaştım. Bana işaret etti; yanına geldim. O bitirinceye kadar topuğunun yanında durdum.