Rigveda 10-88

Sevgili, yaşsız kurban içkisi, ışığı keşfeden ve göğü kaplayan Agni’ye sunulur. Tanrılar, onun göksel doğası aracılığıyla dünyayı taşıyıp sürdürsün diye onu yaydılar.
Dünya karanlıkta yutulmuş ve gizlenmişti: Agni doğdu ve ışık görünür hâle geldi. Tanrılar, geniş yeryüzü, gökler, bitkiler ve sular onun dostluğunda sevinç buldular.
Şimdi, ibadetimizi hak eden Tanrılar tarafından esinlenerek, Ebedî Yüce Agni’yi öveceğim—yeryüzünü parıltısıyla yaymış olan, bu göğü ve her iki âlemi ve havanın orta bölgesini.
Tanrıların hepsinin kabul ettiği, seçtiği ve yağla meshettiği en eski Rahip, Agni Jatavedas, uçan, duran, yürüyen ve hareket eden her şeyi hızla yarattı.
Çünkü sen, Agni, Jatavedas, parlak ışığınla dünyanın başında durdun, biz seni ilahilerle, ezgilerle ve övgülerle yola çıkardık: sen göğü ve yeri doldurdun, ibadete layık Tanrı.
Geceleyin dünyanın başıdır Agni; sonra, Güneş gibi, sabahleyin yükselir. O zaman erkenden bilge Rahip görevine koyulur, onurlandırılması gereken Tanrıların harika kudretini bilir.
Yüceliğinde tutuşturulmuş olan o güzel, göklerde parlayan şekilde belirmiştir. Tüm bedeni koruyan Tanrılar yankılanan ilahilerle bu Agni’ye adaklarını sunmuşlardır.
İlk olarak Tanrılar ilahiyi meydana getirdi; sonra Agni’yi doğurdular, sonra adakları. Bedenlerimizi koruyan kurban oydu: onu gökler bilir, yeryüzü bilir, sular bilir.
Tanrılar tarafından yaratılmış olan Agni, onların bütün âlemleri ve varlıkları sunduğu Tanrı, parlak ışıltısıyla yeryüzünü ve göğü ısıttı, yüceliğinde kendini ileri itti.
O zaman Tanrılar, övgüyle, Agni’yi gökte Surya, Aditi’nin Oğlu olarak yarattılar. Sürekli dolaşan o ikili meydana geldiğinde, var olan tüm yaratıklar onlara baktılar.
Tüm canlılar âlemi için Tanrılar Agni Vaisvanara’yı gündüzün parlak Sancağı yaptılar—o ki parlak Sabahları yaymış, ışığıyla gelen ve karanlığı açığa çıkarmıştı.
Bilge ve kutsal Tanrılar, Agni Vaisvanara’yı doğurdular, yaşlanmayanı. Sonsuza dek dolaşan Kadim Yıldız, yüce ve güçlü, Canlı Varlığın Efendisi.
Kutsal dizelerle Bilge’yi çağırıyoruz, daima parlayan Agni Vaisvanara’yı—o ki hem gökten hem yerden büyüktür: altta bir Tanrı, üstte bir Tanrıdır o.
İki ayrı yolun söz edildiğini duydum: Ataların yolu ile Tanrıların ve ölümlülerin yolu. Bu iki yoldan her hareketli yaratık gider, Baba ile Ana arasında olan her şey.
Bu iki birleşik yol, baştan doğmuş ve ruhla tartılmış olanı taşır; o, var olan her şeye yönelmiş durur, ateşli parlaklığı içinde aceleyle, durmadan yol alır.
Hangimiz bilir onların nerede konuştuklarını, üst ve alt, iki ayin yöneticisi? Dostlarımız toplantımızı toplamaya yardım etti. Onlar kurbana geldiler; kim bunu bildirecek?
Ateşlerin ve Güneşlerin sayısı kaçtır? Şafakların ve Suların sayısı nedir? Size alayla değil, ey Atalar, konuşuyorum. Ey Bilgeler, bunu sizden bilgi için soruyorum.
Güzel kanatlı Şafağın varlığı kadar büyüktür, ey Matarisvan, bizimle birlikte yaşayan için! Brahman’ın kurbana yaklaşırken ve Hotar’ın altında otururken yaptığı da budur.