Rigveda 1-162

Varuna, Aryaman, Mitra, Rbhuksan, İndra, Ayu ya da Marutlar bizi hor görmesin, bizler topluluk önünde tanrılardan inmiş güçlü At’ın erdemlerini ilan ederken.
Atın önünde, örtülerle ve zenginliklerle süslenmiş sunu taşınırken, benekli keçi düz bir çizgide ilerleyerek İndra ve Pusan’a sevimli olan yere doğru gider.
Tüm Tanrılar için sevimli olan bu keçi, Pusan’ın payı olarak güçlü At’la birlikte öne çıkar. Tvastar da onu, kurban için uygun ve yücelik getiren At’la birlikte yollar.
At, sırasıyla üç kez Tanrılara layık bir sunu olarak çevresinde dolaştırıldığında, keçi onun önünde gider – Pusan’ın payı olarak – ve Tanrılara kurbanı haber verir.
Çağırıcı, hizmet eden rahip, kefaretçi, ateş yakıcı, Soma sıkan, bilge kişi ve İlahi okuyucu; bu düzenli ve kusursuz tamamlanmış kurbanla, ırmakların kanallarını doldursunlar.
Direği kesenler, taşıyanlar ve At’ın bağlanacağı kazığa topuz oyanlar; At için pişirme kaplarını hazırlayanlar – onların onaylayan yardımı işimizi ileri taşısın.
Tanrıların diyarlarına doğru, sırtı düzgün olan At yol aldı; duam ona eşlik eder. Onda şarkıcılar ve bilgeler sevinç bulur. Tanrıların şölenine iyi bir dost kazanmış olduk.
Atın yularları, topuk ipleri, baş kayışı, kayışları ve çevresindeki ipler, ağzına konan yemlik ot – bunların tümü Tanrılar katında seninle birlikte olsun.
Atın etinden sineğin yediği kısım, kazığa, balta ya da kesicinin ellerine yapışan kalıntı – Tanrılar katında bunların hepsi seninle birlikte olsun.
Midesinden çıkan, henüz sindirilmemiş buhar, çiğ et kokusu – bunları kurban edenler düzene koysun ve kurbanı eksiksiz pişirme ile hazırlasınlar.
Sen ateşte kızartıldığında, şişe takıldığında vücudundan damlayan şey yere ya da ota düşmesin; hepsi Tanrıların özlemiyle onlara sunulsun.
Atın hazır olduğunu fark edenler, “Kokusu güzel, alın onu!” diye seslenir. Et bekleyenler payı ister – onların onaylayıcı yardımı da işimizi ileri taşısın.
Et kazanının çatalı, suyu serpmek için kullanılan kaplar, ısıtıcı tencereler, yemek kaplarının kapakları, kancalar ve doğrama tahtaları – hepsi At’a eşlik etsin.
Başlama yeri, dinlenme ve yuvarlanma yeri, ayaklarının bağlandığı ipler, içtiği su, tattığı yiyecek – Tanrılar katında bunların hepsi seninle birlikte olsun.
Kokulu dumanla kaplı ateş seni çatırdatmasın; kızgın kazan çatlamasın. Sunulmuş, sevilen, onaylanmış, kutsanmış – Tanrılar böyle bir At’ı hoşnutlukla kabul eder.
Atın üzerine serilen örtü, üstüne serilen kumaş ve altın süslemeler, yularlar, topuk ipleri – bunların hepsi Tanrılar için sevimli olarak sunulur.
Eğer biri, otururken seni aşırı zorladıysa, topuğuyla ya da kamçısıyla seni incittiyse – tüm bu acılarını, kurban kepçesiyle sunulan ilahiyle uzaklaştırıyorum.
Bu hızlı At’ın otuz dört kaburgasını – Tanrılara akraba olanı – kesicinin baltası deler. Ustalıkla kesin ki parçalar kusursuz olsun, her bölümü dikkatlice ayırarak.
Tvastar’ın At’ını bir kişi parçalar – gelenek böyledir – iki kişi onu yönlendirir. Sırayla ayırdığım bu uzuvları, yağ topları arasında ateşe sunarım.
Sen gelirken, sevgili ruhun seni yakmasın; balta bedeninde beklemesin. Açgözlü, beceriksiz bir kurban kesici eklemleri kaçırarak uzuvlarını hırpalamasın.
Hayır, burada sen ölmezsin, zarar görmezsin; kolay yollarla Tanrılara ulaşırsın. İki Boz At ve benekli iki kısrak artık senin yoldaşındır; eşek arabanın oku ile birlikte sen koşuldun.
Bu At bize her şeyi sürdüren zenginlikler getirsin – iyi sığırlar, iyi atlar, yiğit evlatlar. Aditi bizi günahtan azade kılsın; bu At, sunularımızla bize hâkimiyet kazandırsın!