Yajurveda 5-7-2

“Ey Agni, boğa olan, bilge olan sana geldim; seni her daim yeniden doğuruyorum; ev içi ritüellerimiz sende duraklamasın; keskin kutsal gücünle bizi bile.”
Tuğlalar hayvandır; her katmanda bir boğa tuğla yerleştirir; böylece kurbanında üreme için bir eşleme yapmış olur; bu yüzden her sürüde bir boğa bulunur.
“Ey gece, insanlar sende yılı temsil eden sureti onurlandırır; o (insan), soyunu kahramanlarla zenginleştirerek, tüm yaşamı elde etsin.”
Bu tuğla Prajāpati’dir; yalnız sekizinci gün bu dünyadır; yiyecek yalnız sekizinci günde hazırlandığında, kişi onu bu şekilde elde eder; bu, Prajāpati’nin dilek ineğidir; böylece kurban sahibi öteki dünyada ateşi sağar.
“Tanrıların yukarıya çıktığı ışıkla, Āditya’ların, Vasu’ların, Rudra’ların ve Aṅgiraslar’ın büyüklüğe eriştiği ışıkla, kurban sahibi de refahla yükselsin.”
Ateş gökler dünyası için yığılır; “Tanrıların yukarıya çıktığı ışıkla” sözleriyle kapta ateşi yakar; böylece ağaçlarla bağlantılı tuğlaları koyar, göklerin dünyasını kazanmak için.
“Yüz silahlı, yüz güç sahibi, yüz yardımlı olan, düşmanlığı alt eden, sonbaharlar boyunca bizi engellerin ötesine taşıyacak olan İndra’ya selam.”
“Gökle yer arasında uzanan, tanrılara giden dört yol, ey tanrılar, bize de yöneltilsin; bu yollar, tanrılara tükenmez güç ve yorulmazlık getirdi.”
“Yaz, kış ve ilkbahar bizim için elverişli olsun; sonbahar ve yağmurlar da bizim için uygun olsun; bu mevsimlerin koruması ve iyiliğiyle yüz sonbahar boyunca yaşayalım.”
“İdu yılına, eksiksiz yıla, senelik çevrime büyük hürmet gösterin; kurban edilmeye layık olanların sevgisiyle bizler uzun süre tükenmeyen ve zarar görmeyen olalım.”
“Tanrılar, iyiden daha iyiyi bir araya getirdiler; senin yardımınla seni kazanalım; ey mucize yaratan damla, bize gir, çocuklarımıza ve soyumuza hayırla ve yumuşaklıkla yaklaş.”
Kişi bu sarsılmaz tuğlaları yerleştirir; bunlar fethedilmemiş tanrılardır; kişi gerçekten onlara girer, fethedilmez hale gelir.
İlahiyatçılar şöyle der: “Aylar, yarım aylar, mevsimler, yıllar bitkileri pişirdiğine göre, neden ilk meyve sunusu diğer tanrılara yapılır?” Tanrılar bu bitkileri fethetmiştir; eğer kişi sunuyu mevsimlere yaparsa, tanrılarla çatışma yaratmış olur. İlk meyve sunusunu sunduktan sonra bu libasyonları (akıtma sunuları) sunar; böylece yarım ayları, ayları, mevsimleri, yılı memnun eder; tanrılarla çatışma yaratmaz. “Tanrılar, iyiden daha iyiyi bir araya getirdiler” der, sununun yenmesi için; bu, kurban sahibinin yenilgisini önlemek içindir.