Yajurveda 5-2-5

İnsanın ölçüsüyle ölçer; insan kurbanla orantılıdır, böylece onu kurbanın bir parçasıyla ölçmüş olur; insanın kolları açıkken ulaştığı boyda ölçer; insanda bu kadar kuvvet vardır, böylece kuvvetle ölçer; kanatlıdır, çünkü kanatsız uçamaz; bu kanatlar bir kulaç fazladır; bu nedenle kuşlar kanatlarından güç alır; kanatlar ve kuyruk bir kulaç genişliğindedir, insanda bu kadar kuvvet vardır, bu kuvvetle orantılıdır; bambu ile ölçer, bambu Agni ile bağlantılıdır; böylece onu doğum yeriyle birleştirir; bir Yajus ile hayvanları koşar, bir Yajus ile toprağı sürer, böylece ayrım yapar; altı öküzle sürer, mevsimler altıdır, böylece mevsimlerle onu sürer; on iki öküzle sürerse, yılı simgeler, yani yıl ile sürer; bu toprak Agni’nin fazla yakmasından korkmuştu; iki çeşit yer gördü: sürülmüş ve sürülmemiş; o zaman onu aşırı yakmadı; sürülmüş ve sürülmemiş olması bu yüzden onu aşırı yakmaktan korur; “Agni iki yönlü olduğunda onu durdurmalı” derler; sürülmüş ve sürülmemiş kısımların olması Agni’yi sınırlamak içindir; binekli ve dört ayaklı hayvanlar kadar canlı vardır; eğer onları doğuya salıverseydi, Rudra’ya teslim ederdi; güneye salıverseydi, atalara verirdi; batıya salıverseydi, Raksaslar onları yok ederdi; kuzeye salar, çünkü bu tanrıların ve insanların hayırlı yönüdür, böylece onları o yöne salar; yine bu yöne salar, çünkü nefes gökteki güneştir; böylece onları nefesi izleyerek salar; sola doğru dönerler, kendi kuvvetleri etrafında dönerler; bu nedenle bedenin sağ tarafı daha güçlüdür; böylece güneşin dönüşüyle birlikte dönerler; bu yüzden sığırlar bizden ayrılır ve bize geri döner; üçlü gruplar hâlinde saban sürer; böylece kurbanın başında üçlü Stoma’yı uzatır; bitkileri saçar, kutsal güçle yiyeceği kazanır, Arka’da Arka birikir; on dört ilahiyle saçar; evcilleştirilmiş bitkiler yedi, yabani olanlar yedidir; böylece her iki türü de kazanır; farklı türden yiyecek tohumları saçar, böylece çeşitli yiyecekleri kazanır; sürülmüş toprağa saçar, çünkü bitkiler sürülmüş toprağa tutunur; saban izlerine göre saçar, çoğalma için; on iki saban izi boyunca saçar, yıl on iki aydır, böylece yıl boyunca ona yiyecek pişirir; eğer ateşi yığan kişi henüz kazanılmamış olandan yerse, kazanılmış olanı yitirir; meyve veren ağaçları tutuşturma odununa serpmesi gerekir, böylece kazanılmamışı kazanır; yönlerden toprak parçaları toplar, böylece yönlerin kuvvetini elde ederek ateşi yönlerin gücüyle yığar; eğer nefret ettiği kişi bir yöndeyse o yönden bir parça alırken “Bu yönden yiyecek ve güç alıyorum” der, böylece o yönden yiyecek ve kuvvet kazanır ve orada bulunan kişi aç kalır; yüksek sunak üzerine saçar, çünkü ateş yüksek sunakta yığılır; yüksek sunak hayvandır, böylece hayvanları kazanır ve bu kurbanın bir uzvunun çiğnenmesinden kaçınmayı sağlar.