Yajurveda 2-3-2

Tanrılar ölümden korktular; Prajapati’ye başvurdular. Onlar için, ağırlığı yüz Kṛṣṇala olan bu sunuyu Prajapati’ye sundu; gerçekten de bununla onlara ölümsüzlük bahşetti. Ölümden korkan biri, yüz Kṛṣṇala ağırlığında bu sunuyu Prajapati’ye sunmalıdır; gerçekten de kendi payıyla birlikte Prajapati’ye yönelir; gerçekten de o, ona yaşam bağışlar; o, bütün günlerini yaşar.
Bu sunu yüz Kṛṣṇala ağırlığındadır; insanın ömrü yüz yıldır ve yüz gücü vardır; gerçekten de yaşamda ve güçte destek bulur. Sunu sade yağladır; sade yağ yaşamdır, altın ölümsüzlüktür; gerçekten de onu yaşam ve ölümsüzlükle birleştirir. Dört ayrı kesim için her seferinde dört Kṛṣṇala ağırlığında parça ayırır; her birini birer birer Brahman rahibine sunar ve böylece her defasında kurban sahibine yaşam bahşeder.
Uzaklardaki güneş parlamıyordu; tanrılar onun için kefaret aradılar ve onun için bu sunuyu Surya’ya sundular; gerçekten de böylece ona parlaklık bağışladılar. Görkem arzulayan kimse, bu sunuyu Surya’ya sunmalıdır; gerçekten de kendi payı ile birlikte o uzak güneşe yönelir; gerçekten de o, ona görkem bağışlar; o, parlak olur.
Her iki yanında altın süslemeler bulunur; gerçekten de her iki yandan ona parlaklık bahşeder. Her ön sunuda bir Kṛṣṇala ağırlığında sunar; gerçekten de yönlerden onun için görkem kazanır. “Altın elde edeyim; altın bana yönelsin” diyen kimse, Agni’ye sekiz çömlek parçası üzerinde, Savitr’e on iki çömlek parçası üzerinde ve yeryüzüne bir sunu sunmalıdır.
Sununun Agni’ye sunulmasında, altın Agni ile bağlantılıdır; gerçekten de altını olan onu kazanır. Savitr’e sunulmasında, Savitr tarafından harekete geçirilmiş olarak kazanır; yeryüzüne sunulan sunuyla, gerçekten de onun üzerinde kazanır; altın ona yönelir.
Altın kazanan kimse, güç ve kuvvetten yoksun kalır; aynı sunuyu altın kazanan kimse de sunmalıdır; böylece güçten ve kuvvetten yoksun kalmaz. Aynı sunuyu altınını kaybeden de sunmalıdır; çünkü Agni’ye sunulmakta, altın Agni ile bağlantılıdır, gerçekten de altını olan onu kazanır; Savitr’e sunulmakta, Savitr tarafından harekete geçirilmiş olarak kazanır; yeryüzüne sunulan sunuda ise, kaybolan şey kaybolmuştur ama gerçekten de onda tekrar kazanılır.
Indra, Tvastr’ın Somasını zorla içti, her yöne dağıldı, güçten ve Soma içiminden mahrum kaldı; kustuğu şey panik tohumlarına dönüştü. Prajapati’ye başvurdu; onun için Soma ve Indra’ya panik tohumlarından bu sunuyu sundu; gerçekten de bununla ona güç ve Soma içimi bağışladı. Soma’yı kusan kimse, güçten ve Soma içiminden yoksun kalır; Soma’yı kusan için de panik tohumlarından bu sunu yapılmalıdır; gerçekten de Soma ve Indra’ya yönelir; gerçekten de onlar ona güç ve Soma içimi bağışlar; o, artık bunlardan yoksun kalmaz.
Soma’ya sunulmasıyla Soma içimi kazanır; Indra’ya sunulmasıyla —ki Soma içimi güçtür— güç ve Soma içimi kazanır; panik tohumlarındandır, Soma odur; gerçekten de hemen Soma içimini kazanır.
Sığır arzulayan kimse, veren Agni’ye sekiz çömlek parçası üzerinde, bahşeden Indra’ya on bir çömlek parçası üzerinde çörek sunmalıdır; gerçekten de Agni onun için sığır üretir, Indra onların büyümesini sağlar. Bunlar yoğurt, bal, sade yağ, sular ve kavrulmuş tahıldır; bu sığırın şeklidir; gerçekten de onların şekliyle sığırı kazanır. Beş alım vardır, çünkü sığırlar beş sınıftır; pek çok şekli vardır, çünkü sığırlar da pek çok şekildedir; gerçekten de bu tamamlanmaya hizmet eder.
Prajapati’ye sunulur; sığırlar Prajapati ile bağlantılıdır; gerçekten de Prajapati onun için sığır üretir. Bal insan bedenidir; ateşe bal sunmasında, kurban sahibi bedenini ateşe bırakmış olur. Yajya ve Anuvakya Pañkti ölçüsündedir; insan beş katlıdır, sığırlar beş katlıdır; gerçekten de bedenini ölümden fidyeyle kurtarır ve sığır kazanır.