Yajurveda 2-3-1

Refah isteyen kimse, refah veren Aditya’lara sunu sunmalıdır; çünkü refaha layık olduğu halde refah elde edemeyen kimseyi refahtan uzaklaştıranlar Aditya’lardır; gerçekten o, kendi paylarıyla birlikte refah veren Aditya’lara yönelir; gerçekten de onlar onun refaha ulaşmasını sağlar; o refah sahibi olur. Kovulmuş ya da kovulmakta olan kimse, sürdüren Aditya’lara bir sunu sunmalıdır; Aditya’lar hem kovucu hem de sağlayıcıdır; gerçekten o, kendi paylarıyla birlikte sürdüren Aditya’lara yönelir; gerçekten de onlar onu halk içinde destekler; o artık kovulamaz olur.
“Ey Aditi, sen teyit et,” sözleriyle kovulmakta olan kimse, kendisini kovmakta olanın ayağının tozunu almalıdır; Aditi bu (yeryüzü)dür; gerçekten de o, krallığı onun için teyit eder. “Kutlama gerçekleşsin,” der; gerçekten de bereketi gerçeğe dönüştürür. “Zihin burada,” der; gerçekten de halkı onunla bir zihne kavuşturur. “Ey bol çiğli Marutlar, şu halkın efendisiyle birlikte şuradaki krala karşı gelin,” der; halk Marutlar ile bağlantılıdır, halkın efendisi en yüksek olandır; gerçekten de onu halkla ve krallıkla birleştirir.
Bir köy hâkiminin evinden (köyün sınırları dışında) pirinç almalıdır; beyaz ve siyah olanları ayırmalıdır; beyazlardan Aditya’lara bir sunu sunmalıdır; halk Aditya’ları tanrı olarak edinmiştir; gerçekten de o, halka ulaşır. “Halka ulaştı ama krallığa ulaşmadı,” derler; siyah olanlardan Varuna’ya sunu sunmalıdır; krallık Varuna ile bağlantılıdır; gerçekten de hem halka hem krallığa ulaşır.
Eğer yine de ulaşamazsa, “Aditya’lara, şu şu kişiden şu kişiye halkı kazanmak için bu payı sunuyorum” diyerek sunu yapmalıdır; gerçekten de payı arzulayan Aditya’lar onun halkı kazanmasını sağlar. Eğer yine ulaşamazsa, orta direğe Aşvattha ağacından yedi kazık çakmalı ve “Şu şu kişiden şu kişiye halkı kazanmak için burada Aditya’ları bağlıyorum” demelidir; gerçekten de Aditya’lar, kahramanları bağlanmış olarak onun halkı kazanmasını sağlarlar.
Eğer yine ulaşamazsa, bu sunuyu Aditya’lara sunmalı ve tutuşturma odunlarına kazıklar bağlamalıdır; gerçekten de ulaşılamaz olanı elde eder. Kazıklar Aşvattha ağacındandır; Aşvattha, Marutlar’ın gücüdür; gerçekten de o, güç ile halkı kazanır. Yedi tanedirler, çünkü Marutlar yedi topluluktur; gerçekten de topluluklar hâlinde halkı kazanır.