Yajurveda 2-1-2

Prajapati evlat yarattı; onlar yaratıldıktan sonra ondan uzaklaştılar; Varuna’ya gittiler; onları geri almak için peşlerinden gitti, ama Varuna onları geri vermedi; “Bir dilek seç, sonra onları bana geri ver,” dedi. Ondan dilek olarak siyah, ama bir ayağı beyaz olan hayvanı seçti. Varuna tarafından yakalanan kimse bu siyah, bir ayağı beyaz olan hayvanı Varuna’ya sunmalıdır. Gerçekten kişi kendi payı ile Varuna’ya yönelmiş olur; gerçekten onu Varuna’nın ilminden kurtarır. Bu, bir ayağı beyaz olan siyah hayvandır, çünkü Varuna onun tanrısıdır ve refah içindir. Asura Svarbhanu, güneşi karanlıkla deldi; tanrılar onun için bir kefaret arzuladılar; onun ilk karanlığı kara bir koyun oldu, ikincisi parlak renkli, üçüncüsü beyaz, kemiklerin üst kısmından kesilen ise kısır bir dişi koyun oldu. Tanrılar, “Burada ilahi bir hayvan ortaya çıktı, onu kime sunalım?” dediler. O sırada yeryüzü küçüktü, bitkiler henüz doğmamıştı; kısır koyunu Aditya’lara “arzu” olarak sundular. O zaman yeryüzü genişledi, bitkiler büyüdü. “Sığırlarla genişleyeyim, evlatlarla çoğalayım” diyen kişi bu kısır koyunu “arzu” olarak Aditya’lara sunmalıdır. Gerçekten kişi kendi payı ile arzunun Aditya’larına yönelmiş olur; gerçekten onlar onu sığırlarla genişletir, evlatlarla çoğaltır.
Güneş parlamıyordu; tanrılar onun için bir kefaret arzuladılar; onun için bu boyunları sarkık hayvanları sundular: Agni’ye boynu kara olan birini, Indra’ya farklı renkli birini, Brhaspati’ye beyaz birini; gerçekten onların yardımıyla parlaklığını geri verdiler. Parlaklık isteyen kişi boynu sarkık hayvanları sunmalıdır: Agni’ye boynu kara olanı, Indra’ya farklı renkli olanı, Brhaspati’ye beyaz olanı. Gerçekten kişi bu tanrılara kendi paylarıyla yönelmiş olur; gerçekten onlar ona parlaklık verir; o kişi parlak hale gelir. İlkbaharda sabah vakti Agni’ye boynu kara olan hayvan sunulmalıdır; yazın öğle vakti Indra’ya farklı renkli olan; sonbaharda öğleden sonra Brhaspati’ye beyaz olan. Bunlar güneşin parlaklıklarıdır: ilkbaharda sabah, yazın öğle, sonbaharda öğleden sonra; gerçekten kişi ne kadar parlaklık varsa hepsini kazanır. Bunlar yıl boyunca sunulur; yıl parlaklık verendir; gerçekten yıl ona parlaklık verir; o kişi parlak hale gelir. Bunlar yavrulu hayvanlardır; cenin güçtür; gerçekten ona güç verir.
Konuşma yetisine sahip olup da düzgün konuşamayan kişi Sarasvati’ye bir koyun sunmalıdır; Sarasvati konuşmadır; kişi gerçekten kendi payı ile Sarasvati’ye yönelmiş olur, o da kişiye konuşma verir, kişi konuşan biri olur. Onun dişleri tamdır; bu yüzden insanlar düzgün konuşurlar. Uzun süre hasta olan kişi Agni’ye boynu kara bir hayvan, Soma’ya kahverengi bir hayvan sunmalıdır; uzun süre hasta olan kişinin bedeni Agni’ye, özü Soma’ya gider; kişi Agni’den bedenini, Soma’dan özünü fidyeyle geri alır; yaşamı gitmiş olsa bile yaşar.
Evlat isteyen kişi Soma’ya kahverengi, Agni’ye boynu kara hayvan sunmalıdır; Soma tohumu koyandır, Agni evlat üretendir; Soma onun için tohum koyar, Agni evlat üretir; kişi evlat sahibi olur. Çalışmasına rağmen ün kazanamayan Brahman, Agni’ye boynu kara, Soma’ya kahverengi hayvan sunmalıdır; hayvan Agni’ye sunulunca, ona parlaklık verir; Soma’ya sunulunca, ona görkem verir. Boynu kara olan Agni’nindir; gerçekten kişiden karanlığı uzaklaştırır: o hayvan beyazdır; gerçekten ona parlaklık verir. Kahverengi olan Soma’nındır; gerçekten ona görkem ve ışık verir.
Bir Purohita’lık (başrahiplik) için çekişen kişi Agni’ye boynu kara, Soma’ya kahverengi ve tekrar Agni’ye boynu kara hayvan sunmalıdır; Brahman Agni ile, prens Soma ile ilişkilidir; Soma için olan hayvanın her iki yanında Agni’ye olan hayvan bulunur; gerçekten parlaklıkla, Brahman ile, krallığın iki yanını kuşatır ve onu hemen sahiplenir; onlar onu Purohita olarak seçerler.