Mümeyyiz çağına gelmiş çocuğun müdebber olması ve vasiyeti caizdir. Bu, İmam Malik’ten gelen iki görüşten birincisini oluşturur. İmam Şafii’nin de bir görüşü böyledir. Onun (İmam Şafii) bazı arkadaşları ise şöyle demişlerdir: Bu, onun iki görüşünden en sahih olanıdır; zira bu çocuğun vasiyetinin ve tedbirinin sahih olması, kesinlik açısından onun adına daha faydalı olur. Çünkü devam eden şey ona gereklilik oluşturmaz. Öyleyse öldüğü vakit bu onun için bir sıla ve ecir olur, bu nedenle de sahih olur, tıpkı sefihliği sebebiyle hacr altına alınan kişinin vasiyet bırakmasına benzemektedir.
Ebu Hanife ise: Çocuğun tedbiri sahih değildir, demiştir. Bu, İmam Malik’in ikinci görüşünü ve İmam Şafii’nin de ikinci kavlini oluşturmaktadır. Zira bu çocuğun azad edilmesi, sahih değildir. (Ama) buna geçen açıklamalarla cevap verilmiştir. Çünkü bu noktada azad etmek demek, henüz hayatta olduğu halde malını ve ihtiyaç duyacağı vaktini yitirmesi demek olur.