Kölenin azad olmasını, efendisinin ölümüne bağlı kılmak demektir. Ölümden sonra kölenin azad olması tedbir ismini alır çünkü hayatı bitince hemen dübüründe/arkasından kölenin azad olmasıdır. Bu konunun aslı, sünnet ve icma’ya dayanır. Cabir’den şöyle nakledilmiştir: “Bir adam, küçük bir köleyi ölümünün peşine azad ettiğini belirtti ve bir süre sonra ona ihtiyacı oldu. Derken onu Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) alıp: ‘Bunu benden kim satın alacak?’ diye buyurdu. Nuaym b. Abdullah, onu şu şu kadara satın aldı ve Allah Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) de onu kendisine teslim etti.” Buharî ve Müslim, bu hadis hakkında ittifak etmiştir.
Ölmesi halinde köleyi azad edeceğini sarih bir şekilde bağlı kılarsa, o vakit köle müdebber köle olur. el-Muvaffak der ki: Bildiğimiz kadarıyla bunda bir ihtilaf yoktur. Ama: “Sen müdebbersin.” yahut “Seni tedbir kıldım (ölümünden sonra hür kıldım.)” derse, o zaman niyete gerek duyulmadan sadece bu lafızla da köle müdebber köleye dönüşür. Bu, İmam Şafii’den ifade edilmiştir. Onun bazı arkadaşları ise şöyle demişlerdir: Bu noktada diğer bir görüş daha vardır ki, o da müdebber köle konusunda bunun sarih olmayacağıdır, öyleyse niyete gerek duyulmaktadır… Bize göre ise bu ikisi söz konusu akit için ortaya koyulmuş iki lafızdır; dolayısıyla -alışveriş konusunda olduğu gibi- niyete gerek yoktur.
İlim ehlinin çoğunluğunun görüşüne göre müdebber köle, sahibinin ölümünden sonra malın üçte birinden olmak üzere azad edilir. Bunu, İmam Malik, Medine ehli, Sevri, Irak ehli, İmam Şafii, İshak, Ebu Sevr ve rey ashabı söylemiştir. Çünkü bu köle, efendisinin ölümünden sonra bağış hükmünde ele alınır ve -vasiyetteki gibi- bu üçte birlik maldan gerçekleşir.