Hataen ve kasden öldüren birlikte onu öldürmüş olurlarsa, ikisine de kısas yoktur. Hata edene kısasın olmayacağına dair kitap, sünnet ve icma bulunmaktadır. Onun ortağına gelince, ilim ehlinin çoğunluğu ona da kısasın uygulanmayacağını ifade etmişlerdir. Bunu, Nehâî, İmam Şâfiî ve rey ashabı söylemiştir. Çünkü bu, kasden yapmaya yeltenmediği bir öldürme sayılır. O vakit —şibhü’l-‘amd konusunda olduğu gibi— ona kısas vacip olmaz. Aynı şekilde bu, bir kişinin birisi hataen birisi de kasıtlı şekilde olmak üzere iki defa yaraladığı duruma benzemektedir.
İmam Ahmed’den nakledildiğine göre o vakit üzerine kısas gerekir. Bu, İmam Mâlik’ten de nakledilmiştir. Çünkü kasden ve haksızlıkla yöneldiği bir öldürme şeklidir. Öyleyse —kasden öldürenin ortak oluşu gibi— kısas da üzerine vacip olur. Bunun yanında onun bu eylemi sorumluluk taşır ve eylemi kasden işlenmiş ve haksızlıkla icra edilmiştir; dolayısıyla bunda kendisini mazur gösterecek bir durum yoktur.