Bu, içlerinde İmam Malik, İmam Şafii, İshak ve rey ashabının bulunduğu ilim ehlinin genelinin görüşüdür.
el-Muvaffak (İbn Kudâme) der ki: Arkadaşlarımızın İmam Ahmed’ten aktardıkları ikinci görüşe göre oğul, babasına karşılık öldürülmez. Çünkü o, nesep hakkı nedeniyle ona yaptığı şahitliği kabul edilmeyenlerden sayıldığı için, babasına karşılık öldürülemez. Tıpkı oğluna karşılık babanın öldürülmeyeceği örneğine benzer.
Mezhebimize göre ise oğlana karşılık baba öldürülür. Zira ayetler, hadisler ve kıyasa uygun düşmesi açısından bu böyle değerlendirilmektedir. Baba, hürmet ve hak açısından yabancıdan da büyük bir üstünlüğe sahiptir. Bu durumda yabancıya karşılık çocuk öldürüldüğüne göre, baba bundan daha evvel gelir. Çünkü zina iftira etmesi sebebiyle —yabancıda olduğu gibi— kendisine de had cezası uygulanır. Oğlun babaya bu noktada kıyas edilmesi doğru değildir. Çünkü babanın çocuktan daha hürmete layık olduğu aşikârdır. Oğul ise temlik ve sahiplik açısından babasına izafe edilir. Hâlbuki babada durum böyle değildir, (oğluna izafe edilmez).