Çocuk yedi yaşına gelmiş ve bunak değilse, anne-baba arasında tercihte muhayyer bırakılır. Kimi seçerse, o çocuğun bakımında daha hak sahibidir. Bu, Şafii mezhebinin görüşüdür. Nitekim Ebu Hureyre’nin rivayetine göre Hz. Peygamber bir çocuğu anne-baba arasında muhayyer bırakmıştır.
el-Muvaffak der ki: Sahabe icması da bu görüşü destekler. Çocuğun lehine olan bakımı, en şefkatli olan tarafından yapılmalıdır.
İmam Malik ve Ebu Hanife’ye göre çocuk, seçim yapma hakkına sahip değildir. Ebu Hanife’ye göre: Eğer çocuk kendi başına durabiliyor, yemeğini yiyebiliyor, giyinebiliyor ve tuvalet ihtiyacını karşılayabiliyorsa, baba daha ziyade hak sahibidir.
İmam Malik der ki: Dişleri çıkmış olsa dahi, çocuk bakımında anneye öncelik verilir. Çocuğun tercih hakkı geçerli değildir. Çünkü çocuk kendi lehine ve aleyhine olanı ayırt edemez, sadece oyun ya da keyif sebebiyle seçim yapabilir. Bu ise eğitimsizliğe ve şımarıklığa sebebiyet verir. Bu durumda yedi yaşında olsa bile sanki değilmiş gibi değerlendirilir ve muhayyer kılınmaz.
Ancak bu görüşe, şeriatın çocuğa yedi yaşında namazı emretmiş olmasıyla cevap verilmiştir. Bu yaşa ulaşmış çocuk, muhatap alınmıştır.
Çocuğun Muhayyer Bırakılabilmesi İçin Şartlar
Erkek çocuk iki şartla muhayyer bırakılabilir:
Her iki tarafın da çocuğun bakımına ehil olması. Eğer taraflardan biri bu ehliyetten yoksunsa, onun tercihi değerlendirilmez.
Çocuğun bunak olmaması. Eğer çocuk aklî melekelerini yitirmişse, o zaman bakım doğrudan anneye verilir ve muhayyerlik hakkı ortadan kalkar.