Miras bırakan kişi sebebiyle —zikri geçen şartlar bir araya geldiğinde— tüm varislere nafaka vermek mezhebimizin zahir görüşüne göre gereklidir. Bunu, Ebu Sevr söylemiştir. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmuştur: “Vârise de bunun benzeri vardır.” Böylelikle baba için nafakayı vacip kıldığı gibi, vâris için de vacip kılmış olur. Aynı zamanda Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Sonra sana yakın olan, yakın olanlardır.”
İmam Ahmed’den nakledildiğine göre, nafaka mirasta asabe olanlara da verilir. Bunu Evzai ve İshak da söylemiştir. Çünkü nafaka kolaylık sağlamak ve yardımlaşmak anlamına gelir. Bu nedenle asabelere tahsis edilir; tıpkı zekât gibi.
Rey ashabı şöyle demiştir: Yakın akraba sahiplerinin tümüne nafaka vaciptir; onlardan başkasına vacip değildir. Çünkü Yüce Allah şöyle buyurmuştur: “Allah’ın kitabına göre yakın akrabalar birbirlerine miras olmaya daha uygundur.” (Enfal Suresi: 75)