Adamın karısı, kocasından olması muhtemel bir çocuk dünyaya getirse bu, hüküm bağlamında kendi çocuğu olarak kabul edilir. Çünkü çocuk (adamla karısının) yatağına aittir. Bu çocuğu nefyetmesi için şu dört şartın bir araya gelmesi halinde ancak tamamen bir lian’da bulunmasıyla onu nefy edebilir:
Lian’ın karı ve koca tarafından birlikte yapılmış olması: Bu, ilim adamlarının genelinin görüşüdür. İmam Şafii ise: Sadece kocanın lian’da bulunmasıyla da çocuğun nefy edilebileceğini, yani onu kabul etmeyebileceğini belirtmiştir.
Lian’a ait olan tamamlayıcı lafızların karı ve koca tarafından beraber ifade edilmiş olması.
Kadından ewel kocanın söz konusu olan lian’a başlamış olması. O vakit önce kadının lianı başlamış olursa, bu sayılmaz, geçerlilik arz etmez. Bunu, Ebu Sevr ve İbn Munzir söylemiştir. Çünkü o, Kur’an ve sünnette varit olmayan (başka) bir lian’ı icra etmiş olacağından, bu yaptığı da geçerli olmaz. Sanki tek bir lafızla yetinmesine benzemektedir. Bir de erkeğin lian’ı (lanetleşmesi) demek, karısına zina nispet ettiğinin ve ortada olan çocuğu da kabullenmediğinin bir beyyinesi sayılır. Halbuki kadının lian’ı (zina etmediğine dair) inkarı sebebiyledir, o vakit onun -yeminlere dair şahitliği takdim etmesi gibi- ispat için de beyyine sunması gerekmektedir. Bunun yanında kadının lian’ı, kendisine isabet edecek azabı kendisinden savmak içindir. Öyleyse bu, ancak kocanın lian’da bulunması hasebiyle kadına sirayet eder. Durum böyle iken kadının lian’ı erkeğinkine takdim edecek olursa, o takdirde kocanın lanetleşme vaktinden erken davrandığı için bu lianı geçerli olmayacaktır. Bu, zina isnadına kadının daha erken davranması gibi değerlendirilir.
Lian’da bulunurken çocuğu nefyettiğini (kendisine ait olmadığını) zikretmesi: Eğer bunu zikretmeyecek olursa, o vakit lian’ı tekrarlamadıkça ve çocuğun da kendisine ait olmadığını ifade etmediği sürece, onu nefyetmiş sayılmaz. Bu, el-Haraki’nin sözünün zahirini oluşturur. el-Kadı (İyaz) ve Şafii mezhebinin tercihi de bu yönde olmuştur. Buna göre çocuğu her lafzında zikretmesi ve beşincisinde de lanetle birlikte söylemesi gerekmektedir.
Adam karısına lanet eder ve kadının çocuğunu kabul etmeyecek olur da sonra kendisini tekzip edecek olursa, o vakit çocuk -eğer hayatta ise kendisine ilhak olur, bu hususta ilim adamları arasında bir ihtilaf yoktur. Çocuk ölmüş olursa, ilim ehlinin çoğunluğunun görüşüne göre yine adamın nesebine ilhak olur, ister adamın bir çocuğu olsun veya olmasın, ister geride mal bırakmış olsun veya olmasın, fark etmez. Çünkü nesep çocuğun birer hakkıdır; dolayısıyla onu ikrar etmesi durumunda o da bunu elde eder.