Niyete itibar edildiği sabit olduğuna göre, o vakit söz konusu olan lafza yakın olmasına da itibar edilir. Öyleyse amelin başında niyet olur da, diğer tarafında niyet olmazsa, talak yine vaki olur; zira niyetin öngörülmesi noktasında, niyetin işin başında mevcut olması (tamamı hakkında) yeterlilik arz eder, tıpkı namaz ve diğer ibadetlerde olduğu gibi.
Bazı Şafii ashabı ise: Bu durumda talak vaki olmaz; çünkü o zaman niyetin geçerli olduğu miktar ve ölçü bir şeyi gerçekleştirmiş olmaz, demişlerdir. Niyet etmeksizin kinaye bir lafız söylemiş olur ve buna da sonrasında niyet etmiş olursa, bununla boşama vaki olmaz, tıpkı gusül bittikten sonra abdest almaya da niyet etmesine benzer.