Hul’ yapmış olan kadın hiçbir durumda boşanmış sayılmaz. Bunu, İmam Malik, İmam Şafiî, İshak ve Ebu Sevr söylemiştir. Biz: “Hul’ bir fesihtir yahut talaktır.” da desek, hul’ ile ricat (rici talaktan dönüş) de sabit olmaz. Bu görüş, içlerinde Sevri, Evzfi, İmam Malik, İmam Şafiî ve İshak’ın da yer aldığı ilim ehlinin çoğunluğuna aittir. Çünkü Yüce Allah: “Kadının (erkeğe) fidye vermesinde…” (Bakara Suresi 229) şeklinde buyurmuştur. Şüphesiz bunun bir fidye olması için, onun kadının elinden ve mülkünden çıkmış olması icap eder. Oysaki kasıt, kadından zararın giderilmesidir. Bu durumda eğer (hul’ yapılan) karısına ricatı (dönüşü) erkeğe caiz olsaydı, söz konusu olan zarar yine kadına avdet etmiş olacaktır.
Zühri’den ve Said b. el-Müseyyeb’den nakledildiğine göre onlar şöyle demişlerdir: Bu durumda koca, ivazı elinde tutmakla beraber kadının kocasına ricat yapmaması ile, söz konusu ivazı geri vermekle beraber kocanın da karısına ricat yapması arasında muhayyer kalır.
Ebu Sevr şöyle der: Eğer bu hul’ talak lafzı ile yapılmışsa, o vakit erkeğin karısına ricatı (dönüşü) söz konusu olur. Çünkü ricat, talaka ait haklardan sayılmaktadır. Öyleyse hul’ konusunda erkek şart koşarsa, onun ricat hakkı olur. Ebu Hamit ise: Bu durumda şart geçersiz, hul’ ise geçerli olur, demiştir. Bu, Ebu Hanife’nin ve iki görüşünden birisine göre de İmam Malik’e aittir. Zira hul’ ivazın fasit olması sebebiyle fasit olmaz, o vakit -nikah da olduğu gibi- fasit şartla da fasit olmaz. Bir de bu, beynuneyi gerektirecek bir lafız olduğundan dolayı, erkek bununla beraber ricatı da şart koşacak olursa, o zaman şart batıl olur, tıpkı üç talakla boşamak gibi değerlendirilir. Bunun yanında hul’u batıl, ricatı da sabit kılmış olması da muhtemeldir. Bu ise İmam Şafiî’den ifade edilmiştir. Çünkü rücü etme ivaz şartı, asla bağlıdır, şarta bağlı değildir. Bir de o, akdin gereğini nefyeden bir şart koşmuş olduğundan, onu batıl ve geçersiz kılmış olur, sanki satılan mal hakkında tasarrufta bulunmayacağını şart koşmasına benzer.