Multekit şu üç hususta muhayyerdir

İsterse bulduğu hayvanı hemen yiyebilir. Bu görüşün dayanağı Hz. Peygamber’in: “Zira onlar ya senindir, ya kardeşinindir ya da kurdun” buyruğudur. Bu hadis, hayvanı bulan ile kurdu eşit konuma koymuştur. Şüphesiz kurt hayvanı ertesi güne bırakmaz, hemen yer. Hayvanın hemen kesilerek yenmesi, sahibinin menfaati açısından da uygundur. Çünkü hayvan tutulup uzun süre beslenirse, yem ve bakım masrafı çoğu zaman hayvanın kıymetine eşit olabilir. Eğer sahibi sonradan çıkarsa, bulan kişi hayvanın değerini ödemek zorunda kalabilir. Bu nedenle hayvanın alametleri tespit edilip değeri takdir edildikten sonra hemen yenilmesi ve bedelin muhafaza edilmesi en isabetli yoldur. Sahibi çıkarsa – İmam Malik hariç – ilim ehlinin çoğuna göre, bulan kişi ona borçlu olur. İmam Malik ise şöyle demiştir: “Onu yersin ve ilan olmasa dahi sahibine borç yüklenmiş olmazsın.” İbn Abdilberr der ki: Bu görüşte İmam Malik’e muvafakat eden başka bir alim yoktur.
İsterse hayvanı kendi malından besler ve mülkiyetine geçirmez. Sonradan hayvanın sahibinden tahsil etmek üzere harcama yapar ve bu noktada şahit de tutar. Ancak bu masrafların hayvanın sahibinden tahsil edilip edilemeyeceği hususunda iki farklı görüş bulunmaktadır.
Hayvanı satabilir ve bedelini sahibi için muhafaza eder. Bunu bizzat kendi de yapabilir. Şafii mezhebi mensuplarından bazıları, bunun için devlet başkanının iznini şart koşmuştur. Ancak bu hayvanın izinsiz olarak yenilmesi caiz olduğuna göre, izinsiz olarak satılmasının daha evla olduğu görüşü tercih edilmiştir.