İmam Ahmed ve el-Hıraki’nin sözlerinin zahirinden anlaşıldığına göre, hill bölgesinde bulunan mal ile harem içerisinde bulunan mal aynı hükme tabidir. Bu, aynı zamanda İmam Malik ve Ebu Hanife’nin de mezhebidir.
İmam Ahmed’den gelen diğer bir görüşe göre ise, mülk edinmek için harem’de bulunan bir lukata eşyasını almak caiz değildir. Ancak bunu muhafaza edip sahibine teslim etmek için almak caizdir. Bu buluntu eşyasını – sahibi çıkıp gelene kadar – ebediyen ilan etmek durumundadır. Bu, Abdurrahman b. Mehdi ile Ebu Ubeyd’in görüşüdür. İmam Şafii’den de bu iki mezhebin görüşleri gibi görüşleri gelmiştir. Bu görüşün dayanağı, Hz. Peygamber’in (sallallahu aleyhi ve sellem): “Mekke’nin buluntu malını, ilan edecek olan kimseden başkasının alması helal değildir.” buyruğudur. Buhârî ve Müslim bu hadis hakkında ittifak etmişlerdir.
Abdurrahman b. Osman et-Temimî’den rivayet edildiğine göre: “Allah’ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem), hacının lukata malını almayı yasaklamıştır.”
Birinci görüşün dayanağı ise hadislerin genel manasıdır ve iki harem’e de şamildir. Bu yönüyle Medine haremine de benzer. Çünkü Medine haremi de bir emanettir; dolayısıyla vedia hükmünde olduğu gibi Medine hareminde bulunmuş bir malın hükmü, hill ve harem açısından farklılık arz etmez.
Hadiste zikri geçen “ilan edecek olan kimseden başkasının alması…” ifadesi ise o eşyayı bir sene ilan eden hakkında olacağını kasdetmiş olması muhtemeldir. Bu şekilde belirlenmiş olması ise pekiştirmek anlamındadır, yoksa tahsis anlamında değildir.