İki taraf ödül koyar ve yarışacak olurlarsa, buna müteakip her iki tarafta çıkartıp bunu verecek olurlarsa bu caiz olmaz, kumar olur. Çünkü taraflardan her birisi, ya kazanmak yahut kaybetmekten hali değillerdir. İster onların çıkartıp verdikleri aynı olsun yahut farklı olsun, fark etmez. Şayet iki taraf, aralarında üçüncü şahıs olarak bir muhallil belirleyecek olurlarsa ve o da bir şey çıkartıp vermeyecek olursa, bu caiz olur. Bunu, Evzai, İshak ve rey ashabı söylemiştir.
Çünkü merfu bir rivayet olarak şöyle nakledilmiştir: “Kim, iki at arasına, geçeceğinden emin olunmayan bir üçüncü at dahil ederse, bu kumar olmaz. Kim de geçeceğinden emin olunan atı dahil ederse bu kumar olur.”
Öyleyse geçeceğinden emin olunan atı dahil etmesi halinde bunun kumar olacağını belirtmiştir. Zira taraflardan her birisi, ya kazanmak yahut kaybetmekten hali değillerdir. Ama geçeceğinden emin olunmazsa, bu da kumar olmaz. Çünkü her iki tarafın bundan hali olmaları caizdir, mümkündür.
Muhallil (akdi halleden) şahsın atının, iki yarışmacıya ait olan atlar için eşdeğer olması şarttır. Yahut devesinin, ikisine ait develer için veya ok atışının, diğerlerine ait ok atışları için eşdeğer olması şarttır. Eşdeğer olmazsa -hadise göre- bu kumar sayılmış olur. Zira geçeceğinden emin olunmuştur, nitekim mevcut olması, olmaması hükmü gibidir.
Yarışmacılar iki yahut daha fazla hatta yüz kişi olsa ve aralarında da muhallil olan bir şahıs bulunmuş olur ve o da bir ödül koymuş olmazsa bu caizdir. Aynı şekilde muhallil olan kimseler bir topluluk dahi olsalar caizdir. Çünkü bu noktada iki kişi veya bir topluluk olmaları fark etmez. Tüm bunlar, Şafii mezhebine aittir.
“Sebk” ifadesi, müsabakanın hakkında konu olduğu ödül demektir. Hatr, nüdb, kar’ ve rehin adı da verilir.