Arazi, ev, hayvan, elbise/kumaş, ip, çadır vb. gibi, asli hükmü üzere kalmasıyla beraber mübah bir menfaatle istifade edilmesine imkân sağlayan her türlü malı kiraya vermek caizdir.
Süs eşyalarının kiraya verilmesi caizdir. Bunu, oğlu Abdullah rivayeti üzere İmam Ahmed ifade etmiştir. Bunu, Sevri, İmam Şafii, İshak, Ebu Sevr ve rey ashabı da söylemiştir. Çünkü bu, mübah bir maksada bağlı ve kendisiyle istifade edilen menfaat içerikli birer mal sayıldığından, diğer kiralanması caiz olan eşyalar gibi kabul edilir.
İmam Ahmed’den, süs eşyalarının kiraya verilmesi hakkında: “Bunun (hükmünün) ne olacağını bilemiyorum?” dediği de nakledilmiştir. Bu noktada el-Kadı (İyaz): Bu, cinsinden olmak üzere ücretiyle kiraya verilmesine hamledilmiştir. Ama cinsinden başkası üzere kiraya vermeye gelince bunda bir sakınca yoktur.
Süs eşyaları ve elbiseler hakkında İmam Malik: Bunlar şüpheli şeylerdendir, demiştir. Herhalde ki o bu ifadesiyle süs ve zinetleri, asli bir maksadı bulunmayan şeyleri kasdetmiş olsa gerektir. Kendi cinsinden olmak üzere ücretiyle kiraya verilmesini engelleyenler, bunun eli altında kullanılmış (yıpranmış) olması hasebiyle -az da olsa- birtakım özelliklerini yitirmiş olacağını, mukabilinde ücretinin ve bu minvalde birtakım faydaların meydana gelmiş olacağını, dolayısıyla da altının altın mukabilinde vb. satılması anlamına gelmiş olacağını gerekçe göstermişlerdir.
Şöyle cevap verilmiştir: Bir defa süs ve zinet eşyaları da asli maksatlardan sayılır. Çünkü Yüce Allah, bize zinetler hakkında atıfta bulunarak şöyle buyurmuştur: “Atları, katırları ve eşekleri binmeniz ve (gözlere) zinet olsun diye (yarattı.)” (Nahl Suresi) Şöyle de buyurmuştur: “De ki: Allah’ın kulları için yarattığı süsü ve temiz rızıkları kim haram kıldı?” (Araf Suresi 32) Zira Allah’u Teala, erkeklere haram kıldığı birtakım süs ve giyim eşyalarını, ihtiyaca binaen kadınların eşlerine süslenmeleri için mübah kılmıştır.
Onların, bu eşyaların “kullanılmış (yıpranmış) olması hasebiyle nakıs olacağına” dair ileri sürdükleri ifadeler doğru değildir. Çünkü bu, bir ödemeyi gerektirmeyecek kadar az ve bir ağırlık oluşturacak hacimde de değildir. Ağırlık oluşturmuş olsa dahi bu ücret sadece faydalanma/menfaat karşılığında olur, yoksa kısım ve türevleri karşılığında olmaz. Çünkü kiradaki ücret -diğer konularda olduğu gibi- sadece menfaatin karşılığında söz konusudur.
İçerisinde namaz kılmak için bir evin mescid olarak kiralanması caizdir. Bunu, İmam Malik ve İmam Şafii söylemiştir. Çünkü bu, malın bekası yanında -bir mesken gibi- kendisiyle istifade edilen mübah bir menfaat sayıldığından, bunun kiralanması da caiz olur.
Ebu Hanife ise: Bu, sahih olmaz. Çünkü namaz fiilinin, hiçbir surette kira akdiyle hak edilmesi caiz olmaz; dolayısıyla namaz için bir yerin kiralanması da caiz değildir, demiştir.
(Ama) bunun farklı bir konu olduğu şeklinde cevap verilmiştir. Çünkü mescidin bina edilmesinin tersine, namazın bir niyabeti olmaz.