Şefi olan şahıs, “alma” anlamına gelecek olan her türlü lafızla ortak mala temellük edebilir. Mesela: “Bunu semen olarak aldım, semen şeklinde temellük ettim” vb. demesi gibi. Bunun yanında semen ve pay malum olduğu sürece hâkimin hükmüne de gerek kalmaz; tıpkı kusuru sebebiyle malı geri vermek gibi.
el-Kâdı ve Ebû Hattâb ise şöyle demişlerdir: Talep etme şekliyle ona mâlik olur. Çünkü geçmiş olan alışveriş bir sebep teşkil eder ve talep etme şeklinde ona bir şey söz konusu olursa, o zaman alışverişte içerisinde kabulün de yer aldığı bir icap gibi kabul edilir.
Ebû Hanîfe ise: Hâkimin hükmüyle bu elde edilir. Çünkü bu, mâlikin malının zorla başkasına intikali demek olur; bunda ise -borcun alınmasında olduğu gibi- hâkimin hükmü zorunluluk ifade eder, demiştir.
(Ancak) onların ileri sürdükleri bu görüş, kusuru sebebiyle malın geri verilmesi ve gerdek öncesi boşaması sebebiyle erkeğin kadına vereceği mehrin yarısını geri alması hükmüyle geçersiz sayılır. Söz konusu olan mala mâlik olmasına delalet eden lafız sebebiyle de onu elde etmiştir; çünkü bu gerçekte bir alışveriş sayılır, lâkin şefi bunu kaldırıp kendisi yüklenmiştir.
Buna göre eğer miktarını ve aldığı malı bildiği halde: “Üzerinde akdin tamamlandığı semenle ortağı aldım.” derse, bu durumdaki alımı geçerlidir, ortak mala da mâliktir. Ne kendisinin ne de müşterinin muhayyerliği söz konusu olmaz. Çünkü ortak mal zorla alınmıştır; zorla alınan kimse ise muhayyer olamaz. Aynı şekilde zorla bunu alan kişi de muhayyer değildir.
Eğer semen yahut ortak meçhul olursa, bununla ona mâlik olamaz. Bu durumda şuf‘a hakkını talep edebilir, sonra semenin miktarını öğrenir ve semeni de elde edip alabilir.