İbn Hamid şöyle demiştir: İmam’ın (devlet başkanının) insanlara fiyat belirleme yetkisi yoktur. İnsanlar mallarını diledikleri gibi alıp satarlar. Bu, Şafii mezhebine göredir. Enes şöyle demiştir: “Hz. Peygamber zamanında Medine’de fiyatlar artınca insanlar: ‘Ey Allah’ın Resulü! Fiyatlar arttı, bizim için fiyat koy’ dediler. Allah Resulü: ‘Fiyatları ayarlayan, rızkı veren Allah’tır. Ben, Allah’a hiç kimsenin benden ne mal ne de kan konusunda isteyeceği bir hakkı olmadığı halde ulaşmak isterim.’ buyurdu.” Bu hadisin iki yönlü delaleti vardır:
Hz. Peygamber, kendisine sorulmasına rağmen fiyat belirlememiştir.
Fiyat belirlemek bir tür zulümdür; çünkü mal satıcıya aittir ve rızaya dayalı bir işlemde malı satmaktan alıkonulamaz.
İmam Malik der ki: İnsanların sattığı fiyattan daha ucuza satmak isteyen birine: “Sen de o fiyattan sat ya da burayı terk et” denir. Hz. Ömer’in Hatıb b. Ebi Beltea’ya: “Ya fiyatı artır ya da çarşımızdan çık” demesi buna delildir. Fiyat farkı, halka zarar verir. Cevap olarak: Hz. Ömer bu görüşünden dönmüştür. Zarar konusu evde yapılan satışlarda geçerli değildir ve buna engel olunamaz.
Denilmiştir ki: Fiyat koymak pahalılaşmaya sebep olur. Mal sahipleri mallarını getirmez, saklar, talep artınca fahiş fiyattan satarlar, böylece her iki taraf da zarar eder.