Satıcı ve müşteri satılan kusurlu mal hakkında “Akit öncesinde satılan malda mı yoksa müşterinin elinde iken mi kusur meydana gelmiştir?” noktasında anlaşmazlığa girdikleri vakit, bu hususta iki kısım söz konusudur:
Satıcı ya da müşteriden yalnız birisinin sözü muhtemeldir. Bu durumda kusurlu olduğuna dair sözü ibraz edenin — yemin etmeksizin — sözüne bakılır. Zira böylece biz doğru söylediğini ve hasmının da yalan konuştuğunu anlamış oluruz; nitekim bu durumda da yemin etmesine gerek de olmaz.
Yemin etmesiyle beraber satıcının görüşüne itibar edilir ve onun bu yemini kesinlikten dolayı yapılır; yoksa bu konuda bilgi sahibi olduğunu olumsuz göstermek için yapılmaz. Bunu, Ebu Hanife ve İmam Şafii söylemiştir. Çünkü aslolan malın salim olması ve satış akdinin sağlıklı işlemiş olmasıdır. Bunun yanında müşteri — satıcı karşı çıktığı halde — satışın feshedilmesini hak edeceğini iddia bile etmektedir. Ama karşı çıkanın görüşüne itibar edilir.