Faiz maldan bir şeyi, aslında kendisinden bulunan bir eşyaya karşılık satılması caiz değildir. Mesela susamın, susam yağına, zeytinyağının da zeytine mukabil olarak satışı ve diğer yağların asıllarına karşılık satışı ve meyve suyunun da asıllarına karşılık satışı gibi. Bunu, İmam Şafii söylemiştir. Çünkü bu, faiz bir malın, aslında kendisinde bulunan bir eşyaya karşılık satışı demektir. Bu nedenle de satışı caiz değildir; tıpkı ete karşılık hayvanı satmaya benzer, kuşkusuz bunu nas (delil) açıkça ifade etmiştir.
Ebu Sevr ise bunun caiz olduğunu, çünkü aslın da mananın da farklı olduğunu ileri sürmüştür. Ebu Hanife ise şöyle demiştir: Yağın ve meyve suyunun aslının, münferid olandan daha az olduğu kesin olarak bilinecek olursa o zaman caiz olur, bilinmeyecek olursa caiz olmaz.