Ordu, savaşçıları ayırdıktan sonra onlardan bir yahut bir kaç müfreze savaşa çıkınca, hangisi ganimet ele geçirecek olursa, içlerinde İmam Malik, Sevri, Evzai, Leys, İmam Şafii, İshak, Ebu Sevr ve Rey ashabının da yer aldığı ilim ehlinin çoğunluğunun görüşüne göre, diğer askerler de bu ganimete ortak olurlar. Nitekim Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in, seriyyelerine savaşa çıkarken (ganimetlerin beşte birini ayırdıktan sonra) kalanın dörtte birini ve dönüşlerinde de üçte birini vermiş olması, bunlardan başkalarının da ortak olduklarına delildir. Çünkü onlar, eğer elde ettikleri ganimetlere has olmasalardı, bu durumda üçte biri nefel olmazdı; çünkü onlar tek bir tane ordudur ve onlardan her birisi diğer arkadaşına destekçi anlamındadır, öyleyse -sanki ordunun her ferdi ganimeti elde etmiş gibi- herkes de o ganimete ortak olur.
Emir, şayet İslam beldesinde ikame eder ve bir seriyyeyi yahut orduyu (savaş için) gönderecek olursa, seriyyenin ele geçirdiği ganimet sadece o seriyyeye ve (orduya) ait olur; çünkü mücahidler o savaşa iştirak etmişlerdir, ancak İslam beldesinde ikame edenler mücahid değillerdir.
İslam beldesinden bir seriyyeyi ayrı yere ve orduyu da başka bir yere görevlendirecek olursa, orada ele geçirdikleri ganimetler kendileri hakkında söz konusu olur; çünkü savaşlar ayrı olduğundan, ele geçirilen ganimetler de ayrı sayılır. Ama ordunun ayrılması, ardından cümleten küfür beldesine girmiş olmaları durumu bunun hilafınadır. Çünkü onların hepsi cihada birlikte iştirak etmişlerdir; dolayısıyla ganimette de ortak olurlar.