Öpen kişinin üç hâli vardır:
Öpmesi sebebiyle kendisinden inzal (meni) gelmeyen kimse ki bu sebeple orucu bozulmaz. el-Muvaffak der ki: Bu konuda ihtilaf edeni bilmiyoruz. Hz. Âişe’den rivayete göre, o şöyle demiştir: “Allah’ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) oruçlu iken (hanımlarından birisini) öper ve onlara yakın olurdu. Nitekim O, sizin nefislerinize hükmetmenizden daha çok nefsine hükmedebiliyordu.” Buhârî ve Müslim ittifak etmiştir.
Öpmesi sonucu, kendisinden meninin gelmesi sebebiyle orucu bozulur. el-Muvaffak şöyle der: Bu hususta ihtilafın olmadığını bilmiyoruz. Zira Hz. Âişe’nin: “Nitekim O, sizin nefislerinize hükmetmenizden daha çok nefsine hükmedebiliyordu.” sözü bunu ima etmektedir. Çünkü bu durum (çok) yakın olma sebebiyle inzalın gerçekleşmesine götürmüş olacaktır; tıpkı -ferç olmaksızın- cinsel münasebette bulunmak gibidir.
İmam Ahmed ve İmam Mâlik’e göre öpmesi sonucu, kendisinden mezinin (zevk suyunun) gelmesi sebebiyle orucu bozulur. Çünkü yakınlaşma suretiyle şehvetli olarak ondan bir şey (mezi) çıkmış oldu; dolayısıyla da meni gibi orucunu bozmuş olur. Şehvetli olarak dokunmak bu noktada öpmek gibidir.
Ebû Hanîfe ve İmam Şâfiî ise onun orucu mezi sebebiyle bozulmaz, demişlerdir. Çünkü bu -idrar gibi- hükmü harici olan bir durumdur.
Dolayısıyla öpmek, eğer şehvetli ve aşırıya kaçmak suretiyle olacaksa, öpecek kişinin zann-ı galibine göre de şayet öpecek olursa ondan meninin çıkması söz konusu olacaksa, o zaman onun öpmesi helâl olmaz. Zira bu durumda yemek yemesinin haram oluşu gibi, orucunu bozmuş olacaktır.
Şayet şehvetli öpecek olur da zann-ı galibine göre öpmesi durumunda ondan meninin çıkması söz konusu olmayacaksa, o zaman öpmesi mekruh olur; çünkü orucunu bozmakla karşı karşıya getirecek bir amelde bulunmuştur ve bozacağından da emin değildir. Ancak bu durumda öpmesi haram olmaz; çünkü bu öpüşü, orucunun bozulmasına götürmüş olacağı şüphesi vardır, haram olan bir şey ise şüpheyle sabit olmaz.
Yaşlı olması gibi, öpmek sebebiyle kendisini şehvete sokmayacak bir kimsenin öpüşü hakkında ise iki nakil gelmiştir:
Birincisi: Bu öpüşü mekruh olmaz. Bu, Ebû Hanîfe ve İmam Şâfiî’nin mezhebidir. Çünkü Nebî (sallallahu aleyhi ve sellem) oruçlu iken öperdi ve nefsine hâkim idi. Buna göre şehvetsiz olan kimsenin durumu da bu anlama gelmektedir.
İkincisi: Bu mekruh olur; çünkü şehvet durumundan emin olunamaz.