İlk rekatta iftitah (başlangıç) tekbiri ile birlikte yedi tekbir getirir ve buna, rükûya vardığı tekbiri eklemez. İkinci rekatta da kalkış ve rükûya gidiş tekbirleri olmaksızın beş tekbir getirir. Bu, Yedi Medine fakihlerinden, Ömer b. Abdulaziz, Zühri, İmam Malik ve el-Müzeni tarafından rivayet edilmiştir. Aynı zamanda Evzai, İmam Şafii ve İshak da bunu söylemiştir. Ancak onlar: “Birinci rekatta iftitah tekbiri dışında yedi tekbir getirilir” demişlerdir.
İbn Abdilberr şöyle demiştir: “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’den hasen yoluyla gelen birçok nakilde onun bayram namazlarının ilk rekatında yedi, ikinci rekatında da beş tekbir getirdiği vakidir. Bunlar; Abdullah b. el-As, Cabir, Hz. Aişe, Amr b. Avf, İbn Ömer ve Ebu Vâkid el-Leysî’den gelen hadislerdir.” Allah’ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem)’den bunların tersine dair kuvvetli ve zayıf bir nakil ise gelmemiştir. Amel edilen en evla şekil de budur.
Ebu Hanife ve Sevri ise; birinci ve ikinci rekatta üçer defa tekbir alınır, demişlerdir ve bu görüşlerine zayıf bir hadisle delil göstermişlerdir.
İftitah tekbiri ile birlikte tekbir alırken elleri kaldırmak müstehaptır. Bunu, Ata, Evzai, Ebu Hanife ve İmam Şafii söylemiştir. Tekbir alırken ellerin kaldırılması hakkında geçen bilgiler ve Hz. Ömer’in uygulaması bu yönde olmuştur. Bir de sahabeden buna muhalefet eden bilinmemektedir.
İmam Malik ve Sevri ise; iftitah tekbiri dışında, tekbir alırken eller kaldırılmaz. Çünkü bu tekbirler, namaz esnasında yerine getirildiği için bunlar, secdeye giderken alınan tekbirler gibidir.
“Bunların secdeye gidilen tekbirlerden olmayacağı, çünkü bunların kıyam halindeyken iki elin kaldırılmasıyla icra edildiğini, böylelikle de iftitah tekbiri hükmünde sayılacağı” şeklinde cevap verilmiştir.