Bu konuda iki durum söz konusudur:
Birinci durum: Sehiv secdesini unutur, sonra mescidde iken arada uzun fasıla geçmeden önce bunu hatırlayacak olursa, konuşmuş olsa da olmasa da sehiv secdesini kalkıp yapar. Bunu, İmam Malik, Evzai, İmam Şafii ve Ebu Sevr söylemiştir. İbn Mesud’un rivayet ettiği hadise göre; “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) selam ve kelamdan sonra iki tane sehiv secdesi yapmıştır.” Zu’l Yedeyn hadisinde belirtildiği üzere, konuşma sonrasında ve namazdan ayrıldıktan sonra dahi iki rekatlık namazı tamamlamak caiz olduğuna göre, secde yapmak daha önceliklidir.
Ebu Hanife der ki: Namazdan sonra konuşacak olursa artık sehiv secdesi ondan düşer; çünkü bunu bozacak bir şey (kelam) icra etmiştir. Ancak bu delil getiriş, geçen bilgiler sebebiyle merduttur, kabul edilemez.
İkinci durum: Uzun süreden sonra hatırlayacak olursa, bu durumda sehiv secdesi yapmaz. Bu sürenin kapsamı hakkında farklı görüşler ileri sürülmüştür. Kimisi; “Mescidde kaldığı sürece” derken, kimisi de buradaki uzunluk ve kısalık süresinde adete müracaat edileceğini ifade etmiştir. Bu, İmam Şafii’nin görüşüdür. Çünkü İmran b. Husayn hadisinde geçtiği üzere Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem), mescidden çıktıktan sonra tekrar (namazını tamamlamak için) mescide geri dönmüştür.
İmam Ahmed’ den nakledildiğine göre; kendisi çok uzun bir süre geçmiş olsa dahi sehiv secdesi yapmıştır. Bu, aynı zamanda İmam Şafii’nin de görüşüdür. Şayet fasıla uzayıncaya değin secde yapmayı unutacak olursa namaz iptal olmaz. Bunu da İmam Şafii ve Rey ashabı ifade etmiştir.
(Yine) İmam Ahmed’den nakledildiğine göre; şayet kişi mescidden çıkmış olursa bu durumda namazını tekrar kılar. Bunu ise selamdan önce yapılan (sehiv) secdesi hakkında İmam Malik ve Ebu Sevr’in görüşüdür.