Secdeyi yedi aza üzere yapmak vaciptir. Bunlar: alın, iki el, iki diz ve ayak uçlarıdır. Bunu, İshak ve iki görüşünden birisine göre İmam Şâfiî ifade etmiştir. Çünkü bu minvalde gelen İbn Abbâs hadisinde Nebî (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:
“Yedi aza üzerine secde etmekle emrolunduk. Elbiseyi ve saçları el ile toplamaktan da men edildik.”
Bir lafızda da şöyledir:
“Ben, biri alın —alnını gösterirken eliyle burnunu da işaret etti— iki el, iki diz, iki ayak uçları olmak üzere yedi aza (organ) üzerine secde etmekle emrolundum.”
Buhârî ve Müslim ittifak etmiştir.
İmam Mâlik, Ebû Hanîfe ve diğer görüşüne göre İmam Şâfiî ise şöyle demiştir: Alın dışındaki bir yerle secde etmek vacip değildir. Çünkü Nebî (sallallahu aleyhi ve sellem):
“Yüzüm secde etti (Yüzümle secde ettim.)” buyurmuştur.
Bu da secdenin yüzle olacağına delalet etmektedir. Çünkü yüzüyle secde eden bir kimse “sâcid (secde eden)” olarak isim alır ve başka bir yeriyle yere secde etmesi durumunda ise ona “sâcid” denmez. Dolayısıyla secde etme emri sadece “sâcid” ismi alan kimse için kullanılır, başkası için kullanılmaz.
Buna, geçen açıklamalarla ve yüz ile secde etmenin, başkasıyla secde etmeyi nefy etmeyeceği şeklinde cevap verilmiştir.
Öyleyse bu yedi aza ile secde ihlâl olursa, bunları vacip sayan kimselere göre onun namazı geçerli olmaz. Bu sınıflardan bazısını yerine getirmekten âciz olup bu şekilde secde edecek olursa, o zaman diğerleriyle secdesini yapar.