İmam Ahmed’in mezhebine göre, hamile bir kadın hayız görmez. Onun gördüğü kan ise hastalık kanıdır. Bu, Tabiin’in cumhurunun, Sevri, Evzâî, Ebu Hanife ve Ebu Sevr’in görüşüdür. Çünkü Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Hamile olan kadın doğurmadıkça, hamile olmayan kadın bir hayız görmedikçe kendisi ile ilişkide bulunulmaz.” Bu şekilde hayızın varlığını, kadının rahminde çocuğun olmamasına dair bir işaret kılmıştır. Bu da gösteriyor ki, hamilelik ve hayız bir arada toplanmaz.
İmam Malik, İmam Şafii ve Leys şöyle demiştir: İmkan bulduğu takdirde kadının görmüş olduğu bu kan, hayız kanıdır. Çünkü bu kan, adet kanı ile birlikte gelmiştir.
Ama doğumuna yakın bir zaman diliminde kan görecek olursa bu, nifas (loğusa) kanıdır. Çünkü doğum sebebiyle kan çıkar ve bu “nifas” diye de isim alır. Bu kan, sadece doğuma yakın olması sebebiyle çıkmasıyla bilinmektedir. Bir de hayız günlerinde vb. gibi vakti içerisinde söz konusu olan alametlerinin görülmesiyle bilinir.
Ama doğuma yakın bir alamet olmaksızın kan görecek olursa, bu nedenle ibadetleri terk etmez; çünkü açık görüşe göre bu gelen kan, özür kanıdır.